Tam 9 bin başvuru arasından süzülen 26 proje ve Boğaz’da gerçekleşen final. Anadolu Vakfı, öğretmenlere hem bir plaket hem de fikirlerini hayata taşıyacak bir yol haritası sundu. Peki, Anadolu’dan çıkan bu projeler, eğitimdeki kronik sorunları çözecek kalıcı reçetelere dönüşebilir mi?
Anadolu Vakfı’nın “Değerli Öğretmenim Eğitimin Yıldızları Programı” ödül töreni için Ortaköy’deyim. Hemen kıyıdaki Feriye Restoran’ın Cam Salonu’na girdiğimde, içeride yoğun bir kalabalık görüyorum. Sandalyelere oturan davetlilerin bir kısmı, ellerindeki telefonlarla sahnedeki akışı kaydederken, arka planda Boğaz Köprüsü’nün ışıkları, 26 öğretmenin başarı hikayesine eşlik ediyor.
Jürinin ödüllendirdiği projeler tanıtılırken, programın temel amacının bir yarışmadan ziyade, teşvik mekanizması olduğunu anlıyorum.
Sahnede Anadolu Vakfı Genel Müdürü Evrim Hizaler konuşuyor.
“Amacımız, sadece iyi fikirleri duymak değil, onları sürdürülebilir iyi uygulamalara dönüştürecek sistematik desteği sunmak.”
Sözleri, töreni klasik bir ödüllendirme sürecinin ötesine taşıyor. Öğretmenlerin sahadaki tecrübelerini, uygulanabilir çözümlere dönüştürmeleri için onlara kıymetli bir alan açıyor.
Anadolu’dan yükselen yerel çözümler
Genellikle eğitim projeleri dendiğinde akla büyükşehirlerdeki kolejlerin imkanları gelir. Ancak bu listede dikkat çeken detay coğrafi çeşitlilikti. Uşak, Kırıkkale ve Ankara gibi illerden gelen öğretmenler, gözlemledikleri eksiklikleri tespit edip bunlara özgün çözümler üretmişlerdi.
Program danışmanı Prof. Dr. Selçuk Şirin, yerel dinamiklerin önemine dikkat çekiyor.
“Yeni nesil sorunlara ancak yaratıcı ve yenilikçi çözümlerle karşılık verebiliriz.”
Selçuk Şirin’in işaret ettiği yenilikçi bakış açısı, üç ayrı projede somutlaşırken özel ödülü de almaya hak etmişler.
Dijital dönüşüm alanında Uşak’tan Arda Karataş “Storychain” projesi ile öğrencilerinin yazma konusundaki isteksizliğini kırmak için dijital bir hikâye platformu geliştirmiş. Platform, sürdürülebilir ve pedagojik öğrenme ortamı sunuyor.
Sosyal etki alanında Kırıkkale’den Semanur Altın “Okuyan Kadınlar Kulübü” ile annelere hem kitap okuma alışkanlığı hem de girişimcilik vizyonu kazandırarak eğitimi okul dışına taşımış.
İnovasyon alanında Ankara’dan Özcan Elzem Şengül, “Hitit Ekmekleri ve Anadolu Mutfak Kültürü” projesiyle öğrencilerine sadece tarihi anlatmakla kalmamış, onlara kültürel mirası deneyimleten bir atölye ortamı sağlamış.
Her üç proje de doğru tespit ve emekle, bizzat sahanın içinde şekillenmiş.
Söylemden eyleme, uygulanabilirliğin önemi
Bir öğretmenin aklına gelen güzel bir fikrin, okul yönetimi veya bürokrasi çarkları arasında kaybolması sık rastlanan bir durumdur. Evrim Hizaler, bu durumun farkında olanlardan
“Programı söylemle eylem arasındaki boşluğu kapatmak için tasarladık.”
Vurgusu tam da bu tıkanıklığı açmaya yönelik.
” Eğitimcilerin fikirlerini gerçeğe dönüştürmelerini ve eğitim ekosistemine yenilikçi bir damar kazandırmalarını istiyoruz.”
Sözleri, yaratıcı eğitimcilere sürdürülebilir alan açıyor.
Programa başvuran 9 bin proje arasında ödüllendirilen 26 proje, sadece niyet beyanı olmaktan çıkmış, mentorluk süreçleriyle uygulanabilir birer modele dönüşmüş.
Özel ödüle layık görülen projelerin her biri ise ayrı bir boşluğu dolduracak nitelikte. Örneğin Sosyal Etki alanında eğitimci Semanur Altın, “Okuyan Kadınlar Kulübü” ile öğrencilere olduğu kadar, annelere de ulaşmayı hedeflemiş. Proje, annelere kitap okuma alışkanlığı kazandırırken, sertifikalı kurslarla onlara küçük çaplı pazar alanları yaratmayı amaçlıyor. Yapılmak istenen, eğitimin okul duvarlarını aşıp aileye dokunan sosyal bir faydaya dönüşmesi.
İş dünyası ve eğitimin buluşması
Salondaki jüri masalarında iş dünyasından ve akademiden tanınmış isimlerin bulunması, öğretmenlerin projelerine verilen değerin somut bir göstergesiydi. Bu birliktelik, öğretmenlere yalnız değilsiniz mesajını verirken, projelerin hayata geçmesi için gereken kaynakların da sağlanmasına vesile oluyor.
Evrim Hizaler, eğitimin gelişiminin kolektif bir çaba gerektirdiğinin altını çiziyor.
“Eğitimde dönüşüm, sadece iyi fikirlerle değil, bu fikirlerin desteklenmesiyle mümkün.”
Destek mekanizması, Batman’dan Samsun’a uzanan geniş bir ağda, öğretmenlerin birbirlerinden ilham almasını sağlayan bir platforma dönüşmüş.
Öğretmenlerin aldığı ödülleri takip ediyorum.
Projelerinin karşılık bulmasından kaynaklı mutluluklarını gözlemiyorum.
Tören bitiyor.
Feriye’den dışarı çıkıyorum. Boğaz’ın serin havası yüzüme vuruyor.