Gerçekten çok mutlular. Çadırlarda yaşayıp ömürlerini sürülerinin peşinde geçiriyorlar. Yılın farklı dönemlerinde yer değiştiriyorlar. Kışı geçirmek için Şanlıurfa’ya dönen göçer ailelerinden Çelik Ailesi’ni ziyaret ettik. – Ersan Taylan
10 Ocak Cumartesi, Şanlıurfa’nın kırsal alanlarında, hayvancılıkla geçimini sağlayan, göçer ailelerinden Çelik Ailesi’ne misafir olduk. Şehir merkezinden yola çıktığımızda hava oldukça soğuktu. Yaklaşık 1.5 saat süren yolculuk sonrasında Eyyübiye İlçesi Yolbaşı Köyü’ne ulaşıyoruz. Köyden sonra rotamızı yayla yoluna doğru çevirince, ilerlememiz arazi şartları ve çamur nedeniyle biraz ağır olsa da yaklaşık 15-20 dakika sürmüyor.

Bir Ömür Süren İş
Siverek doğumlu Şefik Çelik eşi Zübeyde Çelik ve altı çocuklarıyla buradaki çadırda yaşıyorlar. Bin civarında küçükbaş hayvana sahipler. Kış boyu hayvanların beslenmesinden sağımına kadar bütün işleri ailecek yapıyorlar.
Bahar ve yaz aylarında üç çoban onlara katılıyor. Çelik Ailesi de diğer göçerler gibi, ömürlerini adeta bu işe adamışlar. Para kazanma hırsları yok. Zorlu koşullara rağmen hallerinden oldukça memnunlar. Bütün hayatları çadırlarda, sürünün peşinde geçiyor. Bu nedenle, maalesef çocuklar eğitimden mahrum kalıyorlar. Yaylada elektrik yok. Ancak elektrik enerjisi için taşınabilir güneş panelleri kullanıyorlar. Bu sayede elektronik cihazları ve aydınlatma için gerekli enerjiyi üretebiliyorlar. Çadırların ısınma ihtiyaçları ise yakıt olarak odun ve tezek kullanılan sobalar ile sağlanıyor.

Hava Isındıkça Yer Değiştiriyorlar
Şefik Çelik, “Bu işi birçok kişi yapamaz ama biz alıştığımız için artık zor gelmiyor. 2001 yılından bu yana kesintisiz bir şekilde hayvancılık yapıyorum. 15 Nisana kadar burada kalıyoruz. Daha sonra Karacadağ’a geçeceğim. Orada bir ay kaldıktan sonra Bingöl’ün dağlık alanlarına gidiyoruz. Yazı orada geçirip tekrar buraya dönüyoruz. Sabah ve akşam olmak üzere günde iki kez koyunlarımızı sağıyoruz. Anlaştığımız firmalar sütleri günlük olarak gelip buradan alıyorlar. Ürettiğimiz peynirleri de aynı şekilde satıyoruz. Bu işler önceden daha karlıydı. Ancak yine kazancımızdan memnunuz. Bu yoğun çalışma temposuna alışkınız. Akşam namazı kılıp yatıyoruz. Sabah namazıyla işe koyuluyoruz. Tüm günümüz böyle geçiyor” diyor.
Çelik Ailesi, kış aylarını Eyyübiye İlçesi’nin yüksek bölgelerindeki meralarda geçirdikten sonra baharda Karacadağ eteklerine geçiyor. Ardında yaz aylarını geçirecekleri Bingöl yaylalarına gidiyorlar.

